افسوس برای مردگان: خورخه لوییس بورخس

 

افسوس برای مردگان

 

فارغ از هر خاطره‌ و آرزویی،

مجرد و بی‌کران، نزدیک به آینده،

انسانی که مرده، دیگر انسانی که مرده نیست او فقط یک مرده است.

مانند خداوند رمزآلودی که

 هر آن‌چه می‌شود از او گفت باید که انکار شود

او که مرده با همه چیز بیگانه است به‌جز با فقدان و فنا

و ما هر دری را به رویش می‌بندیم

و نمی‌پذیریمش به‌اندازه‌ی رنگی یا هجایی:

این‌جا همچون چاردیواری‌ست که چشمهایش فراتر را نمی‌بیند

آن‌جا چون پیاده‌رویی‌ست که چشم به راه ‌رویاهای خویش است

او قادر است همان‌چیزی را بیاندیشد

که ما در اندیشه‌ی آنیم.

ما به دزدانی می‌مانیم که غنائم شب و روز را میان خود تقسیم کرده‌اند.

|+| نوشته شده توسط NimaPazooki در یکشنبه دهم تیر 1386 و ساعت 16:17 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندها

امکانات

  RSS